Deprecated: Non-static method iwp_validation::FilterFilename() should not be called statically, assuming $this from incompatible context in /home/garnigeg/public_html/am/api/class.language.php on line 206

Deprecated: Non-static method iwp_validation::FilterFilename() should not be called statically, assuming $this from incompatible context in /home/garnigeg/public_html/am/api/class.language.php on line 211

Deprecated: Non-static method iwp_validation::FilterFilename() should not be called statically, assuming $this from incompatible context in /home/garnigeg/public_html/am/api/class.language.php on line 227

Deprecated: Non-static method iwp_cache::ConfirmDir() should not be called statically, assuming $this from incompatible context in /home/garnigeg/public_html/am/api/class.template.php on line 379

Deprecated: Non-static method iwp_cache::ConfirmDir() should not be called statically, assuming $this from incompatible context in /home/garnigeg/public_html/am/api/class.template.php on line 379

Deprecated: Non-static method iwp_cache::ConfirmDir() should not be called statically, assuming $this from incompatible context in /home/garnigeg/public_html/am/api/class.template.php on line 379

Deprecated: Non-static method iwp_cache::ConfirmDir() should not be called statically, assuming $this from incompatible context in /home/garnigeg/public_html/am/api/class.template.php on line 379

Deprecated: Non-static method iwp_cache::ConfirmDir() should not be called statically, assuming $this from incompatible context in /home/garnigeg/public_html/am/api/class.template.php on line 379
ՉԱՐԵՆՑԻ ԿԱՄԱՐ

ՉԱՐԵՆՑԻ ԿԱՄԱՐ

 ՉԱՐԵՆՑԻ ԿԱՄԱՐ հուշարձան

Չարենցի կամար հուշարձան կամ Արարատի կամար. գտնվում է  Երևան-Գառնի ճանապարհին,1500մ բարձրության վրա,բլրի գագաթին՝Կոտայքի մարզի Ողջաբերդ գյուղում:Կոթողը կանգնեցվել է 1957թ անվանի ճարտարապետ Ռաֆայել Իսրայելյանի կողմից:

Կամարի գաղափարը ծագել էր Երևան-Գառնի-Գեղարդ ճանապարհի շինարարության ժամանակ, երբ, իր խոսքերով, «դոստ» լինելով ճանապարհաշինարարների հետ, գնացել էր նրանց հետ շինհրապարակ, բարձրացել բլրի վրա, և զարմանալով ու հիանալով այնտեղից բացված տեսարանով, որոշել այստեղ,Մասիսի տաճար» կառուցել:

Կամարը կառուցվել է Ողջաբերդ գյուղի մատույցներում, բլրի գագաթին: Դեպի բլրի գագաթը, ուր տեղադրված է տաճարը, տանում են մի քանի թռիչքով աստիճաններ, որոնք հաղթահարելով միայն օրվա բոլոր ժամերին դիտողի հայացքի առաջ «աճում» է Արարատ լեռը, ամբողջությամբ ներգծված կամարների բացվածքի մեջ: Իսրայելյանին հատուկ կառույցների բնության հետ զուգորդելը, ներդաշնակելը և փոխլրացնելը, այն է՝ օրգանական ճարտարապետական մոտեցումը, այս ճարտարապետական փոքր ձևի մեջ արտահայտված է առավել ընդգծված և ցայտուն:
Իսրայելյանը օգտագործել է «կինեմատոգրաֆիական» հնարք դիտողի դեպի կամարը բարձրանալուն զուգահեռ՝ տարբեր դիտման կետերից բացելով հորինվածքային տարբեր կերպարներ: Կառույցին նայելիս թվում է թե կամարը առաջացել է հենց բլրի հետ, որպես մի հարթակ Արարատ լեռանը նայելու և նրա վեհությունը ամբողջապես գնահատելու համար: Իսրայելյանին հաջողվել է ահռելի լեռը ամփոփել փոքրամասշտաբ շինության մեջ:
Կամարը կառուցված է արտաքնապես բազալտից և ներքին երեսպատումը կատարված է նարնջագույն տուֆով:

Կամարը կառուցվել է Ողջաբերդ գյուղի մատույցներում, բլրի գագաթին: Դեպի բլրի գագաթը, ուր տեղադրված է տաճարը, տանում են մի քանի թռիչքով աստիճաններ, որոնք հաղթահարելով միայն օրվա բոլոր ժամերին դիտողի հայացքի առաջ «աճում» է Արարատ լեռը, ամբողջությամբ ներգծված կամարների բացվածքի մեջ: Իսրայելյանին հատուկ կառույցների բնության հետ զուգորդելը, ներդաշնակելը և փոխլրացնելը, այն է՝ օրգանական ճարտարապետական մոտեցումը, այս ճարտարապետական փոքր ձևի մեջ արտահայտված է առավել ընդգծված և ցայտուն:
Իսրայելյանը օգտագործել է «կինեմատոգրաֆիական» հնարք դիտողի դեպի կամարը բարձրանալուն զուգահեռ՝ տարբեր դիտման կետերից բացելով հորինվածքային տարբեր կերպարներ: Կառույցին նայելիս թվում է թե կամարը առաջացել է հենց բլրի հետ, որպես մի հարթակ Արարատ լեռանը նայելու և նրա վեհությունը ամբողջապես գնահատելու համար: Իսրայելյանին հաջողվել է ահռելի լեռը ամփոփել փոքրամասշտաբ շինության մեջ:
Կամարը կառուցված է արտաքնապես բազալտից և ներքին երեսպատումը կատարված է նարնջագույն տուֆով:Կամարը կառուցվել է Ողջաբերդ գյուղի մատույցներում, բլրի գագաթին: Դեպի բլրի գագաթը, ուր տեղադրված է տաճարը, տանում են մի քանի թռիչքով աստիճաններ, որոնք հաղթահարելով միայն օրվա բոլոր ժամերին դիտողի հայացքի առաջ «աճում» է Արարատ լեռը, ամբողջությամբ ներգծված կամարների բացվածքի մեջ: Իսրայելյանին հատուկ կառույցների բնության հետ զուգորդելը, ներդաշնակելը և փոխլրացնելը, այն է՝ օրգանական ճարտարապետական մոտեցումը, այս ճարտարապետական փոքր ձևի մեջ արտահայտված է առավել ընդգծված և ցայտուն:

Իսրայելյանը օգտագործել է «կինեմատոգրաֆիական» հնարք դիտողի դեպի կամարը բարձրանալուն զուգահեռ՝ տարբեր դիտման կետերից բացելով հորինվածքային տարբեր կերպարներ: Կառույցին նայելիս թվում է թե կամարը առաջացել է հենց բլրի հետ, որպես մի հարթակ Արարատ լեռանը նայելու և նրա վեհությունը ամբողջապես գնահատելու համար: Իսրայելյանին հաջողվել է ահռելի լեռը ամփոփել փոքրամասշտաբ շինության մեջ:
Կամարը կառուցված է արտաքնապես բազալտից և ներքին երեսպատումը կատարված է նարնջագույն տուֆով:Կամարը կառուցվել է Ողջաբերդ գյուղի մատույցներում, բլրի գագաթին: Դեպի բլրի գագաթը, ուր տեղադրված է տաճարը, տանում են մի քանի թռիչքով աստիճաններ, որոնք հաղթահարելով միայն օրվա բոլոր ժամերին դիտողի հայացքի առաջ «աճում» է Արարատ լեռը, ամբողջությամբ ներգծված կամարների բացվածքի մեջ: Իսրայելյանին հատուկ կառույցների բնության հետ զուգորդելը, ներդաշնակելը և փոխլրացնելը, այն է՝ օրգանական ճարտարապետական մոտեցումը, այս ճարտարապետական փոքր ձևի մեջ արտահայտված է առավել ընդգծված և ցայտուն:

Իսրայելյանը օգտագործել է «կինեմատոգրաֆիական» հնարք դիտողի դեպի կամարը բարձրանալուն զուգահեռ՝ տարբեր դիտման կետերից բացելով հորինվածքային տարբեր կերպարներ: Կառույցին նայելիս թվում է թե կամարը առաջացել է հենց բլրի հետ, որպես մի հարթակ Արարատ լեռանը նայելու և նրա վեհությունը ամբողջապես գնահատելու համար: Իսրայելյանին հաջողվել է ահռելի լեռը ամփոփել փոքրամասշտաբ շինության մեջ:
Կամարը կառուցված է արտաքնապես բազալտից և ներքին երեսպատումը կատարված է նարնջագույն տուֆով:Կամարը կառուցվել է Ողջաբերդ գյուղի մատույցներում, բլրի գագաթին: Դեպի բլրի գագաթը, ուր տեղադրված է տաճարը, տանում են մի քանի թռիչքով աստիճաններ, որոնք հաղթահարելով միայն օրվա բոլոր ժամերին դիտողի հայացքի առաջ «աճում» է Արարատ լեռը, ամբողջությամբ ներգծված կամարների բացվածքի մեջ: Իսրայելյանին հատուկ կառույցների բնության հետ զուգորդելը, ներդաշնակելը և փոխլրացնելը, այն է՝ օրգանական ճարտարապետական մոտեցումը, այս ճարտարապետական փոքր ձևի մեջ արտահայտված է առավել ընդգծված և ցայտուն:

Իսրայելյանը օգտագործել է «կինեմատոգրաֆիական» հնարք դիտողի դեպի կամարը բարձրանալուն զուգահեռ՝ տարբեր դիտման կետերից բացելով հորինվածքային տարբեր կերպարներ: Կառույցին նայելիս թվում է թե կամարը առաջացել է հենց բլրի հետ, որպես մի հարթակ Արարատ լեռանը նայելու և նրա վեհությունը ամբողջապես գնահատելու համար: Իսրայելյանին հաջողվել է ահռելի լեռը ամփոփել փոքրամասշտաբ շինության մեջ:
Կամարը կառուցված է արտաքնապես բազալտից և ներքին երեսպատումը կատարված է նարնջագույն տուֆով:Կամարը կառուցվել է Ողջաբերդ գյուղի մատույցներում, բլրի գագաթին:Դեպի բլրի գագաթը, ուր տեղադրված է տաճարը, տանում են մի քանի թռիչքով աստիճաններ, որոնք հաղթահարելով միայն օրվա բոլոր ժամերին դիտողի հայացքի առաջ «աճում» է Արարատ լեռը, ամբողջությամբ ներգծված կամարների բացվածքի մեջ: Իսրայելյանին հատուկ կառույցների բնության հետ զուգորդելը, ներդաշնակելը և փոխլրացնելը, այն է՝ օրգանական ճարտարապետական մոտեցումը, այս ճարտարապետական փոքր ձևի մեջ արտահայտված է առավել ընդգծված և ցայտուն:

Իսրայելյանը օգտագործել է «կինեմատոգրաֆիական» հնարք դիտողի դեպի կամարը բարձրանալուն զուգահեռ՝ տարբեր դիտման կետերից բացելով հորինվածքային տարբեր կերպարներ: Կառույցին նայելիս թվում է թե կամարը առաջացել է հենց բլրի հետ, որպես մի հարթակ Արարատ լեռանը նայելու և նրա վեհությունը ամբողջապես գնահատելու համար: Իսրայելյանին հաջողվել է ահռելի լեռը ամփոփել փոքրամասշտաբ շինության մեջ:
Կամարը կառուցված է արտաքնապես բազալտից և ներքին երեսպատումը կատարված է նարնջագույն տուֆով:Կամարը կառուցվել է Ողջաբերդ գյուղի մատույցներում, բլրի գագաթին: Դեպի բլրի գագաթը, ուր տեղադրված է տաճարը, տանում են մի քանի թռիչքով աստիճաններ, որոնք հաղթահարելով միայն օրվա բոլոր ժամերին դիտողի հայացքի առաջ «աճում» է Արարատ լեռը, ամբողջությամբ ներգծված կամարների բացվածքի մեջ: Իսրայելյանին հատուկ կառույցների բնության հետ զուգորդելը, ներդաշնակելը և փոխլրացնելը, այն է՝ օրգանական ճարտարապետական մոտեցումը,այս ճարտարապետական փոքր ձևի մեջ արտահայտված է առավել ընդգծված և ցայտուն:

Իսրայելյանը օգտագործել է «կինեմատոգրաֆիական» հնարք դիտողի դեպի կամարը բարձրանալուն զուգահեռ՝ տարբեր դիտման կետերից բացելով հորինվածքային տարբեր կերպարներ: Կառույցին նայելիս թվում է թե կամարը առաջացել է հենց բլրի հետ, որպես մի հարթակ Արարատ լեռանը նայելու և նրա վեհությունը ամբողջապես գնահատելու համար: Իսրայելյանին հաջողվել է ահռելի լեռը ամփոփել փոքրամասշտաբ շինության մեջ:
Կամարը կառուցված է արտաքնապես բազալտից և ներքին երեսպատումը կատարված է նարնջագույն տուֆով:

Կամարի վրա փորագրված են մեծահռչակ  պոետ Եղիշե Չարենցի աղոթքի նման խոսքերը նրա և ողջ հայ ժողովրդի կողմից պաշտելի Արարատ լեռան մասին: 
Այդ պատճառով էլ հուշակոթողը ժողովրդի կողմից առավել հայտնի է «Չարենցի կամար» անունով: Այստեղից վեհաշուք Արարատը տեսանելի է օրվա բոլոր ժամերին:Կամարի վրա գրված է  Եղիշե Չարենցի «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունից հետևյալ տողերը` 

Աշխարհ անցի՛ր, Արարատի նման ճերմակ գագաթ չկա,

Որպես անհաս փառքի ճամփա, ես իմ

Մասիս սարն եմ սիրում:

 

Եղիշե Չարենցը (1897-1937թթ.) ծնվել է Պարսկաստանում, ութամյա կրթություն է ստացել Ղարսում, որն այդ ժամանակ Ռուսական կայսրության իշխանության տակ գտնվող հայկական գավառական քաղաք էր: 1914 թվականին, երբ սկսվում է Առաջին  համաշխարհային պատերազմը, նա միանում է հայ կամավորների ջոկատներին, որոնք ռուսական զորքերի կազմում մարտնչում էին Կովկասյան ճակատում:

1919 թվականին Չարենցը տեղափոխվում է Երևան և աշխատում որպես ուսուցիչ: 1920 թվականին, երբ Հայաստանում խորհրդային կարգեր են հաստատվում նա  դառնում է Խորհրդային Հայաստանի մարտիկն ու երգիչը` լիահույս, որ դա է իր երազած Հայաստանի կառուցման, իր խոցված ու վիրավոր երկրի վերքերի ապաքինման լավագույն ճանապարհը: 1930-ական թվականներին, երբ խորհրդային երկրում սկզբնավորվում  ու արմատավորվում է անհատի պաշտամունքը, Չարենցի հայացքները դառնում են անհամատեղելի իշխող բռնատիրական-ամբողջատիրական համակարգի հետ: Միլիոնավոր անմեղ մարդկանց ու անվանի արվեստագետների թվում` Եղիշե Չարենցը ևս 1937 թվականին դարձավ այդ բռնատիրության զոհը, իսկ նրա ստեղծագործությունները արգելվեցին: Սակայն դեռևս կենդանության օրոք հրատարակվել է Չարենցի ստեղծագործությունների 6-հատորյակը և մեկ վեպ:  Բանաստեղծի գործերն ու կյանքի պատմությունը պահպանվում են Երևանի նրա  անունը կրող տուն-թանգարանում: Եղիշե Չարենցի անունով է անվանակոչված Հայաստանի գրականության և արվեստի թանգարանը:  

charenc arch.jpg

Չարենցի կամար 

charenc arch1.jpg